تلاش برای تبدیل صنعت مس به دوستدار محیطزیست

قائممقام وزیر محیطزیست ژاپن:

تلاش برای تبدیل صنعت مس به دوستدار محیطزیست

به گزارش ماین نیوز، در سال جاری میلادی کمی قبل از برگزاری پازدهمین نمایشگاه محیطزیست در تهران تلاشهای جهانی برای کاهش آلودگی پس از مدتها به ثمر نشست و به تصویب موافقتنامه پاریس انجامید. تاثیرات این تصمیم جهانی بر اظهارنظرهای مدیران و تصمیمگیران حاضر در نمایشگاه بینالمللی محیطزیست کاملا مشخص بود. «ماساآکی کوبایاشی»، قائممقام وزیر محیطزیست ژاپن نیز در میان مدیران صاحب نامی بود که از این نمایشگاه بازدید کردند. کشور او، ژاپن سابقه طولانی در مقابله با آلودگیهای زیستمحیطی بهخصوص آلودگیهای ناشی از تولید مس دارد.

اولین آلودگی گزارششده در ژاپن مربوط به است به دوره میجی که طی آن فاضلابهای صنعتی کارخانه تولید مس وارد رودخانه شد و باعث بروز اثرات منفی روی افرادی که از آن آب برای آشامیدن استفاده میکردند، شد. از اینرو در سال ١٩٦٧ قانونی تحت عنوان کنترل آلودگیهای مختلف محیطزیست تصویب شد. قائممقام وزیر محیطزیست ژاپن درباره وضع استاندارهای زیستمحیطی برای این کشور گفت: «درباره استانداردسازی یک هدف خاص مورد توجه قرار گرفت که همان سلامت انسان و محیطزیست بود. برای رسیدن به این هدف به شرکتهای خصوصی ابلاغ شد تا آن شرکتها ملزم به رعایت استاندارهای جدید شوند.» او ادامه داد: «البته پتانسیلهای شرکتها از لحاظ فناوری در دسترس مورد توجه قرار گرفت و با توجه به فناوری در دسترس این استاندارها برای شرکتهای مربوط تبیین شد.» کوبایاشی در مورد آلودگیهای زیستمحیطی تولید مس و مرحله ذوب گفت:«در مرحله تولید مس و ذوب آن مشکلاتی به وجود میآید که میتوان به آلودگیهای آب اشاره کرد. برای حل این مشکلات و پاکسازی آبها از آلودگی، کشور ژاپن اقدامات بسیار موثری انجام داده است. گرچه برای آلودگی هوا نیز که آن هم از همان منشا تولید مس است، اقداماتی انجام شده است.» او در ادامه با اشاره به ساختار پاکسازی و روشهای نوین آن، عنوان داشت: «در این حوزه ابتدا مصرف انرژی کاهش پیدا کرد و در حقیقت جریان تولید مس به شکل دوستدار محیطزیست درآمد. ژاپن به این موضوع توجه ویژهای داشت و برای حل اساسی این موضوع هماهنگ با شرکتها خصوصی سعی در راهنمایی و جهتدهی به صنایع تولیدکننده مس کرد.» به گفته کوبایاشی اولین قدمها در این حوزه تصویب قوانین و سعی دولت برای سپردن این کار به شرکتهای خصوصی بود.

در حقیقت دولت جایگاه متولی برای حافظت از محیطزیست را گرفت و مسیر را برای شرکتهای صنعتی مشخص کرد. در رابطه با حفظ سلامت انسان جمعا لیست ٤٨ ماده شیمیایی در استاندارد کیفی منابع آب در نظر گرفته شد و کلیه محیطهای آبی شامل رودخانهها، دریاچهها و دریاها براساس نوع مصارف آنها به دستههای متفاوتی طبقهبندی شد. به گفته قائممقام وزیر محیطزیست ژاپن: «دولت ژاپن ابتدا محدودیتهایی برای استفاده از آب در صنایع اعمال کرد. این محدودیتها تاکید ویژهای برای موادی مضر برای بدن انسان داشت و در مدت کوتاه انجام گرفته است اما برای پاکسازی مواد دیگر زمان بیشتری صرف شد.» بر این اساس دولت ژاپن با تصویب قوانینی چون کنترل آلودگیهای مختلف محیطزیست زمانبندی مشخصی برای از بین بردن مواد مضر تولیدی در صنایع مختلف از جمله مس مشخص کرد. زمانبندی که اولویت خود را ابتدا محافظت از سلامتی انسان و پس از آن حفاظت از محیطزیست قرار داده بود.

به گفته کوبایاشی: «برای پاکسازی مواد دیگر که برای سلامتی انسان ضرر نداشتند نزدیک به 20 تا 30 سال زمان به طول انجامید. اما اقدامات محدودیتسازی برای سلامتی انسانها به مراتب در زمان کمتر و کوتاهتری انجام شد.» در این میان رودخانهها، دریاچهها و اقیانوسها جایگاه ویژهای داشتند. او در این زمینه گفت: «در موارد حیاتی به دریاچهها و حوضچهها بیشتر توجه شد اما مدت زمان بیشتری برای پاکسازی آنها نیاز بود. این درحالی است که در مورد رودخانهها میتوان این اقدامات را در مدت زمان کوتاهتری انجام داد.» کوبایاشی در انتها با اظهار امیدواری برای شرکتهای ایرانی در پیمودن مسیر مبارزه با مشکلات زیستمحیطی برای آنان آرزوی موفقیت کرد.